http://www.multibabydoll.com/wp-content/uploads/2020/06/lady-gagadan-uzgun-club-sarkilari-koleksiyonu-chromatica-1050x700.jpg

Lady Gaga’dan Üzgün Club Şarkıları Koleksiyonu: Chromatica

Lafı dolandırmadan -belki de ilk kez- bir album review’una dalmak istiyorum. Çünkü Lady Gaga‘nın yeni albümü Chromatica da tam olarak bunu yapıyor!

Bir 90’lar sonu 2000’ler başı çocuğu olarak müzik zekamda o dönemin dans müziğinin önemli bir etkisi oldu. Hani şu;

What is love?
Oh baby, don’t hurt me
Don’t hurt me
No more

şeklinde giden şarkılardan bahsediyorum!

Gaga’nın yeni albümü Chromatica da tam olarak bu hissi sunuyor!

Chromatica’yı tanımlamak gerekirse; üzgün club şarkılarının bir koleksiyonu. Üstelik ortada artık club’lar yokken!

Lady Gaga’nın kariyerinde çok ekstrem iniş ve çıkışlara şahit olduk. 2011 tarihli Born This Way gerçek bir “masterpiece” idi. Tony Bennett ile kaydettiği Cheek To Cheek ise benim için vazgeçilmez klasiklerden biri; playlistimden asla ama asla ayıramadıklarımdan… Artpop her ne kadar ben beğensem de ticari açıdan yanlış strateji kurbanı oldu.

“A Star Is Born” doğru zamanda doğru yerdeydi. “Joanne” ise soft rock sularında güvenli bir limandı.

Chromatica ise bugünün pandemi dünyasına oldukça uyan; akıllı bir yaklaşımla doğru zamanda piyasaya sürülmüş bir albüm.

Hepimiz muhtemelen (yani beni takip eden hepiniz, “hepimiz”) o sorunsuz, mükemmel, sadece dans ve iyi pop/rock şarkılarından oluşan 90’lar/2000’ler dönemlerini özlüyorsunuz. Gaga da bunu post-apokaliptik bir tonla harmanlayarak bize sunuyor.

View this post on Instagram

#CHROMATICA ⚔️💓 2 DAYS

A post shared by Lady Gaga (@ladygaga) on

Peki albüm kusursuz mu? Tabii ki değil. Özellikle bahsettiğim dönem ve eurodance kültüründen bi’ haber kitle bunu beğenmeyecektir.

16 parçalık albüm yer yer Daft Punk, yer yer de her zaman olduğu gibi Madonna sularına göz kırpıyor.

Yakın tarihli bir röportajda Gaga, Apple Music’ten Zane Lowe’a “Chromatica”nın ruh sağlığı konusundaki savaşlarından ve geçmişte yaşadığı cinsel saldırının travmasından beslendiğini söylemişti.

Bu şekilde bakınca Chromatica; İngilizlerin deyimiyle gerçek bir “sad bangers” albümü. Acı dolu bir koleksiyonu dinlerken dans ritmi tutmak? Bunu albümde en iyi Fun Tonight parçasında anlayabilirsiniz…

View this post on Instagram

… water like misery ⛈ #RainOnMe 5/22

A post shared by Lady Gaga (@ladygaga) on

“Chromatica” kendi içerisinde 3 parçaya bölünüyor.

İlk part; albümden çıkan ilk single’lar Rain On Me ve Stupid Love‘ı içeriyor. Her ikisini de solo dinlediğimde sevmemiştim ancak albümün içinde bir bütün olarak oldukça başarılı. Özellikle Rain On Me sevmek için -sürekli tekrarlasam da bunu- eurodance ve club kültürüne hakim olmak lazım. Bir de tabii ki Ariana Grande’yi kelebek kanatlarıyla gördüğümüz klip de hiç yardımcı olmuyor. Ama ben de ilk dinleyişimde burun kıvırmama rağmen, bugünlerde duşta Rain On Me mırıldanıyorum.

İkinci kısım, albümün en iyilerine sahip.

K-pop hayranlarını da yakalama amacı taşıyan ve keşke daha uzun sürse dediğimiz Sour Candy; funk egzersizi 911, klostrofobik Replay gibi…

Bu arada hemen ara başlık olarak belirtelim ki albümde tek bir yavaş ballad dahi yok. E Multibabydoll’ü tanıyanlar bilirler ki; asla yavaş balladlardan hoşlanmam! Albümün prodüktörü BloodPop zaten attığı bir Tweet’te “Chromatica’da ballad kullanmak illegal” demişti. Aferim!

Albüm tempoyu düşürmeden tipik “Eurodance” hiti gibi tınlayan parçalarla 3. kısma geçiyor. “1000 Doves” kulaklarda tam olarak 2002 gibi çınlıyor; Elton John düeti “Sine From Above” oldukça başarılı (ama yine de bir Elton John hakkım olsa bu parçaya mı kullanırdım? Sanmıyorum.)

Albümün kapanışını yapan “Babylon” en Gaga-esque parça. Fazlasıyla Madonna kokuyor üstelik böylesine iyi bir dans albümü için fiyakalı bir kapanış.

Albüme dair tek problemim seçilen “era imajı”. Gaga’nın imajını bu albüme hiçbir şekilde yakıştıramıyorum. Tüm o Alien kostümleri oldukça başarılı ancak kulaklığımdan zihnime zerk edilen 90 sonu tınılarıyla alakası nedir? Bence çok daha eğlenceli hatta daha kitsch bir konsept kullanılabilirdi.

Normalde bu noktada tek tek parça favorilerimi sıralamam gerekirdi ama bu albümden tek bir parçayı favorim olarak ortaya koyamam. Bu parti albümü baştan sonra tüketilmeli.

Yer yer 90 sonları House ritmlerine sahip ve hatta ve hatta yer yer Eurovision şarkılarını andıran parçalara rağmen Chromatica; bu zor zamanlarda ihtiyacımız olan kudretli bir kutlama gibi.

Tadını çıkarın!

MÜŞRA DEMİR

https://www.youtube.com/multibabydoll

https://instagram.com/multibabydoll/

https://www.instagram.com/crunkmag/




There are no comments

Add yours